ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ია იბ იგ იდ იე ივ იკ ილ იმ ინ იო იპ ირ ის იტ იფ იქ იღ იყ იშ იძ იწ იჭ იხ იჴ
იგა იგი იგრ იგუ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

იგავის მოღება/მოხუმა

«იგავის დადება» არაკის თქმა, მაგალითის მოყვანა, მიმსგავსება:
 
„რომელი ი გ ა ვ ი მ ო ვ ი ღ ო თ მისთჳის?“ DE, — „რომლისა თანა ი გ ა ვ ი ს ა დაუდვათ იგი?“ C, მრ. 4,30;
„დღესა შინა მ ო ი ღ ო ს ი გ ა ვ ი ესე“ O, მიქ. 2,4; „არა ყოველნი ესე ი გ ა ვ ა დ მ ო ი ხ უ ნ ე ს? O, ამბ.2,6.
See also: იგავად, მეიგავე, უიგავოდ
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9