ნიდაყვი:
- „ჴელი ჩემი ი დ ა ყ ჳ თ გ ა ნ შეიმუსრენ“ O, იობ.31,22; „ქუეშე ი დ ა ყ უ ს ა ჴელისასა“ O, ეზეკ.13,18;
- „იყვნეს ი დ ა ყ უ ნ ი იმიერ და ამიერ საყდარსა“ M, II ნშტ. 9,18.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.