( -
[

ია იბ იგ იდ იე ივ იკ ილ იმ ინ იო იპ ირ ის იტ იფ იქ იღ იყ იშ იძ იწ იჭ იხ იჴ
ისა ისი ისრ

ისარ-ი

«საისრელი», «სატყორცი»:
 
„ი ს რ ი თ ა მისითა ესროდის მტერთა“ Fr., —„ს ა ი ს რ ე ლ ი თ ა ესროდის მტერთა“ pb., — „ს ა ტ ყ ო რ ც ი თ ა
მისითა მშჳლვიდეს მტერთა“ G, რიცხ., 24,8; „ი ს ა რ ნ ი ჩემნი დავასრულნე მათ ზედა“ GM, II შჯ. 32,23; „მოიღე
მშჳლდი შენი და ი ს ა რ ნ ი შენნი“ O, IV მფ.13,15; „არა გეშინოდის... ი ს რ ი ს ა გ ა ნ, რომელი ფრინავნ დღისი“
ფს. 90,5; „არცა სტყორცონ ი ს ა რ ი“ O, ეს. 37,33; „ი ს ა რ მწყლველ არს ენაჲ მათი“ I, იერემ. 9,8; „მესროდის ჩუენ
მტერი ი ს რ ი თ ა წამლეანითა“ მ.სწ. 144,12; „ი ს ა რ ი ლესული წინაშე პირსა მტერისასა“ მ.სწ. 298,4.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9