«იფქლვილი», ხორბალი; «ფქვილი», «ნაყოფი»:
- „გამოსძეგუდა ი ფ ქ ლ ს ა კუერთხითა საწნეხელსა შინა“ M, —„კუერთხვიდა ი ფ ქ ლ ვ ი ლ ს ა საწნეხელსა შინა“
- G, მსჯ. 6,11;„შეკრიბოს ი ფ ქ ლ ი თჳსი საუნჯესა“ მთ. 3,12 ; „დღეთა მკისა ი ფ ქ ლ ი ს ა თ ა“ M,მსჯ. 15,1;
- „მოიღე თავისა შენისა ი ფ ქ ლ ი და ქრთილი“ O, ეზეკ. 4,9; „მჭელეულსა არა აქუს ძალი ყოფად ი ფ ქ ლ ი ს ა
- (ფ ქ ვ ი ლ ი ს ა pb) O, ოვსე 8,7; „წარიღო ი ფ ქ ლ ი მისი საპურესა“ მ.ცხ 342v; „ი ფ ქ ლ ი ს ა წილ
- აღმომეცენინ ჭინჭარი“ A—92,239; „ყვეს ნაყოფი ი ფ ქ ლ ი ს ა ჲ“ G, — ყვეს ხილი ნ ა ყ ო ფ ი ს ა მათისჲ“ Շ, ფს.
- 106,37; „ხუარბლის-ვაჭართა დაჰჴშნეს კარნი ქულბაგთა მათთანი და განაძნელეს ი ფ ქ ლ ი გლახაკთათჳს“ მ.სწ.
- 64,14.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page 
top of page