 |
 | |
გაბ გაგ გად გაე გავ გაზ გათ გაკ გალ გამ გან გაპ გარ გას გატ გაუ გაფ გაქ გაღ გაყ გაშ გაც გაძ გაწ გაჭ გაჯ გაჲ გაჴ
გამობრწყინ(ვ)ებულ-ი
აელვებული; სხივი:
- „ვითარცა ელვაჲ რაჲ, გამობრწყინებულ ცათა შინა, ქუეშე ცასა გამობრწყინდის“ C, ლ. 17,24; „გ ა მ ო ბ რ წ ყ ი ნ ვ ე ბ უ ლ ი
- არს ნათლისა ამის სამარადისოჲსა“ სიბრძ. სოლ. 7,26.
Source: აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები). გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |