«დადრეკილი», მოხრილი:
- „სული ჭუვნიერი... რომელ ვალნ ი ღ უ ნ ა ლ“ I, —„სულმან შეწუხებულმან... რომელ ვალს, სულმან დ ა დ რ ე კ ი ლ მ ა ნ“
- pb., ბარ. 2,18.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.