ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ია იბ იგ იდ იე ივ იკ ილ იმ ინ იო იპ ირ ის იტ იფ იქ იღ იყ იშ იძ იწ იჭ იხ იჴ
იძრ იძუ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

იძრვის-ი

მოძრავი; ქუეწარმავალი:
 
„აკურთხენით ვეშაპნი და ყოველნი ი ძ რ ვ ი ს ნ ი წყალთა შინა“ I, დან. 3,77; არს რომელიმე ი ძ რ ვ ი ს ი, რომელი იწოდების გრძღაბი“ ფიზ. XVII,I.
See also: ძრვა
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9