( -
[

ია იბ იგ იდ იე ივ იკ ილ იმ ინ იო იპ ირ ის იტ იფ იქ იღ იყ იშ იძ იწ იჭ იხ იჴ
იჭუ

იჭუ

«სჳნდისი», ფიქრი; «მოლოდება»:
 
„შეიწრებულ არნ იგი ი ჭ ჳ თ ა თჳსითა“ O, — დაპყრობითა ს ჳ ნ დ ი ს ი ს ა ჲ თ ა“ pb., სიბრძ. სოლ. 17,10; „არა დააყენებდა
იჭჳ ენასა თჳსსა“ კ. იერ.-ნათლისღ. 87,8; „განმარინა მე... ყოვლისაგან ი ჭ ჳ ს ა (მ ო ლ ო დ ე ბ ი ს ა G) ერისა მის ჰურიათაჲსა“
საქ. მოც. 12,11.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9