«კოლოფი», «კარტალი», «ლანკლა», კალათა:
- „შთა[ს]დვა იგი (ნაყოფი) კ ა ლ ა თ ს ა (კ ო ლ ო ფ ს ა M)“ pb., „შთასდვა კ ა რ ტ ა ლ ს ა“ G, —II შჯ. 26,2; „შთა[ს]დვა კ ა ლ ა თ ს ა“
- G, —„დააგო ლ ა ნ კ ლ ა ს ა ზედა“ M, მსჯ. 6,19.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.