( -
[

კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კაბ კად კაე კავ კაზ კათ კაკ კალ კამ კან კაპ კარ კას კატ კაფ კაც კაწ კაჰ

კალათ-ი

«კოლოფი», «კარტალი», «ლანკლა», კალათა:
 
„შთა[ს]დვა იგი (ნაყოფი) კ ა ლ ა თ ს ა (კ ო ლ ო ფ ს ა M)“ pb., „შთასდვა კ ა რ ტ ა ლ ს ა“ G, —II შჯ. 26,2; „შთა[ს]დვა კ ა ლ ა თ ს ა“
G, —„დააგო ლ ა ნ კ ლ ა ს ა ზედა“ M, მსჯ. 6,19.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9