( -
[

კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კაბ კად კაე კავ კაზ კათ კაკ კალ კამ კან კაპ კარ კას კატ კაფ კაც კაწ კაჰ

კანდელ-ი, კანთელ-ი

(კანთლისა) სანთელი:
 
„იყო კ ა ნ დ ე ლ ი მნთებარე ბრწყინვალედ“ მ.ცხ.318r; „რაჲთამცა აღანთო სანთელი კ ა ნ თ ლ ი ს ა გ ა ნ“ ლიმ. 101,35;
„რომელთა აქუნდა კ ა ნ დ ე ლ ე ბ ი“ Ath. —11,75v.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9