(კანთლისა) სანთელი:
- „იყო კ ა ნ დ ე ლ ი მნთებარე ბრწყინვალედ“ მ.ცხ.318r; „რაჲთამცა აღანთო სანთელი კ ა ნ თ ლ ი ს ა გ ა ნ“ ლიმ. 101,35;
- „რომელთა აქუნდა კ ა ნ დ ე ლ ე ბ ი“ Ath. —11,75v.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.