ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
კ კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კაბ კად კაე კავ კაზ კათ კაკ კალ კამ კან კაპ კარ კას კატ კაფ კაც კაწ კაჰ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

კანონ-ი

წესი:
 
„კ ა ნ ო ნ ს ა ეკლესიისასა უფროჲს გონებითა პატივ-სცემდა“ მრთ. A. ანტ. დ. 27v; „აღასრულებდეს სამარადისოსა კ ა ნ ო ნ ს ა“
შუშ. I, 24; „განუსაზღვრა მათ კ ა ნ ო ნ ი“ ნრს. 69,17; იწყო ლოცვად კ ა ნ ო ნ ს ა თჳსსა“ მ.ცხ. 296v; „თჳსსა კ ა ნ ო ნ ს ა,
დიდსა და მძიმესა, ძლიერად აღასრულებდა“ ი.-ე. 30,31.
See also: განკანონება, გაკანონება
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9