( -
[

კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კაბ კად კაე კავ კაზ კათ კაკ კალ კამ კან კაპ კარ კას კატ კაფ კაც კაწ კაჰ

კაპან-ი

(კაპნისა) ვიწრო ადგილი ან გზა:
 
„ვალნ იგი უვალთა ადგილთა და უკაცურთა და ძნელთა, ღადოთა და კ ა პ ა ნ-კ ა პ ა ნ თ ა“ მ.ცხ. 175v; „მირბიოდა კ ა პ ნ ა დ და უჩინო იქმნა“ Ath. — 11,243r.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9