( -
[

კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კაბ კად კაე კავ კაზ კათ კაკ კალ კამ კან კაპ კარ კას კატ კაფ კაც კაწ კაჰ

კარ(ა)ს-ი

(კარსისა) «კარდალა», ვედრო:
 
„უკუეთუ ყოველნი წარმართნი ვითარცა ნაწუეთნი კ ა რ ს ი ს ა ნ ი (კ ა რ დ ა ლ ი ს ა გ ა ნ pb.)“ O, ეს.40,15.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9