( -
[

კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კაბ კად კაე კავ კაზ კათ კაკ კალ კამ კან კაპ კარ კას კატ კაფ კაც კაწ კაჰ

კარაულ-ი, კაჰრაულ-ი

«ვირი», სახედარი:
 
"ზე ზის ნაშობსა კ ა რ ა უ ლ ი ს ა ს ა“ DE, —„ზე ზის... კიცუსა ვ ი რ ს ა“ C, მთ. 21,5; „დრტჳნვიდა და ჴმობდა კ ა ჰ რ ა უ ლ ი თ
შთამო“ G, მსჯ. 1,14; „აღსუა იგი თჳსსა კ ა რ ა უ ლ ს ა“ ლ. 10,34; „გამოაბას ვენაჴსა კ ა რ ა უ ლ ი თჳსი“ იპ. რომ.-კურთხ. ისაკ და
იაკ. 68,13; „უკუეთუ იხილო კ ა რ ა უ ლ ი მტერისა შენისაჲ, დავრდომილი ტჳრთსა ქუეშე“ O, გამოსლ. 23,5; „კ ა რ ა უ ლ ი, უკუეთუ
ებას ქუე მუტრუკი მისი, აქა და იქი მიმოვარდების, იმღერის და განსცხრების“ მ. ცხ. 200v; „დაასხნა კ ა ჰ რ ა უ ლ ს ა თჳსსა“ G, რიცხ.
22,21; „თანაჰყვანდა მას კ ა ჰ რ ა უ ლ ი, რომელსა ეკიდა ყოველი კეთილი“ სს. 325r.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9