ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
კ კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კაბ კად კაე კავ კაზ კათ კაკ კალ კამ კან კაპ კარ კას კატ კაფ კაც კაწ კაჰ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

კაცთ-მოყუარება

კაცთმოყვარება:
 
„კ ა ც თ-მ ო ყ უ ა რ ე ბ ა ჲ აჩუენა ივლიოს პავლჱსთჳს“ საქ. მოც. 27,3; „იხილე კ ა ც თ-მ ო ყ უ ა რ ე ბ ა ჲ იგი ქრისტჱსი“
მრთ. D. ს. გაბ.-მოც. საკ. 91,9; „ისწაოს კ ა ც თ-მ ო ყ უ ა რ ე ბ ა ჲ და მორჩილებაჲ“ ოქრ (?) 101r.
See also: მოყუარება
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9