
	ლექსიკონები Top 10 Feedback Login ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)

კბენა:

„გუელი ჰ კ ბ ე ნ დ ა“ G, II, შჯ. 8,15; რომელი დაარღუევდეს ზღუდესა, უ კ ბ ი ნ ო ს მას გუელმან“ O, ეკლეს. 10, 8;
„მუნ უბრძანო ვეშაპსა და უ კ ბ ე ნ დ ე ს მათ“ O, ამოს 9,3; „უკუეთუ ურთიერთას ი კ ბ ი ნ ე ბ ო დ ი თ“ გალ. 5,15;
„ენაჲ შენი უბოროტეს ღრიაკალისა კ ბ ე ნ ს“ მ.სწ. 148 14. „მათ მკალთაჲ და მწერთაჲ მოჰსრიდა კბენაჲ“ სიბრძ. სოლ. 16,9.

Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.