ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
კ კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კდე
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

კდემულ-ი

შერცხვენილი, მორიდებული:
 
„ჰრცხუენა და კ დ ე მ უ ლ იქმნნეს“ I, იერემ. 14,3; „ჰ რ ც ხ უ ე ნ ო დ ი ს და კ დ ე მ უ ლ იყვნენ ყოველნი მტერნი შენნი“
I, ეს. 41,11; „უსწავლელებისა შენისათჳს არა კ დ ე მ უ ლ იყო“ O, ზირ. 4,30.
See also: კდემულება, საკდემელ-ი, შეკდემა
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9