
	ლექსიკონები Top 10 Feedback Login ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)

კედელ-ი

«ზღუდე»:

„მიიქცია ეზეკია პირი თჳსი კ ე დ ლ ა დ“ O, IV მფ. 20,2; „განზომა კ ე დ ე ლ ი იგი ტაძრისაჲ“ ეზეკ. 40,5; „განაღე შენდად კ ე დ ე ლ ი
და განხჳდე მისგან“ O, ეზეკ. 12,5; „დავარღჳო კ ე დ ე ლ ი მისი“ O, ეს. 5,5; დამსჭუალო მანებითა კ ე დ ე ლ ს ა“ M, —„შეამჭუალო
მინითა ზ ღ უ დ ე ს ა“ G, მსჯ.16,13.

Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.