
	ლექსიკონები Top 10 Feedback Login ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)

კეთილად

კარგად, მხნედ:

„კ ე თ ი ლ ა დ წინაჲსწარმეტყუელებდა“ მთ. 15,7; „კ ე თ ი ლ ა დ სთქუ“ ლ. 20,39; „კ ე თ ი ლ ა დ ვიდრემე იტყჳს ესაია“
კ. იერ.-აღდგ. 161,28; „კ ე „კ ე თ ი ლ ა დ ებნდ“ O, ეს. 23,16; „მე კ ე თ ი ლ ა დ უწყი“ ფლკტ. 148,28.

Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.