ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
კ კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კედ კევ კეთ კეი კეკ კელ კემ კენ კერ კეს კეტ კეფ კეც
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

კეთილის-მყოფელ-ი

კეთილის მოქმედი:
 
„უკუეთუ კ ე თ ი ლ ი ს-მ ყ ო ფ ე ლ თ ა თქუენთა კეთილსა უყოფდეთ“ ლ. 6,33; „უგალობდე უფალსა კ ე თ ი ლ ი ს-მ ყ ო ფ ე ლ ს ა
ჩემსა“ ფს.12,6; „ჰმსახურებ მათ ვითარცა კ ე თ ი ლ ი ს-მ ყ ო ფ ე ლ თ ა“ ფლკტ. 138,29.
See also: მყოფელ-ი
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9