სიკეთე:
- „განვიღჳძე მათ ზედა ბოროტებად მათა და არა კ ე თ ი ლ ო ბ ა დ“ I, იერემ. 44,27; „დავამტკიცნე თუალნი ჩემნი მათ ზედა
- კ ე თ ი ლ ო ბ ი თ“ I, იერემ. 24,6; „ჴელი ღმრთისაჲ ჩემისაჲ იყო ჩემ თანა კ ე თ ი ლ ო ბ ი თ“ O, ნეემ. 2,8.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.