ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
კ კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კედ კევ კეთ კეი კეკ კელ კემ კენ კერ კეს კეტ კეფ კეც
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

კეთრო(ვ)ან-ი

«განბოკლებული», კეთრით შეპყრობილი:
 
„მოეგებვოდეს მას ათნი კ ე თ რ ო ვ ა ნ ნ ი კაცნი“ DE, —„შეემთხჳნეს მას ათნი კაცნი გ ა ნ ბ ო კ ლ ე ბ უ ლ ნ ი“ C, ლ. 17,12;
„განავლინონ ბანაკისაგან ყოველი კ ე თ რ ო ა ნ ი“ G, რიცხ. 5,2.
See also: კეთრ-ი
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9