 |
 | |
კელარ-ი
(კელრისა) მნე:
- „უკუეთუ ზეთი აკლდის კ ე ლ ა რ ი დაიუბნის და ამცნის განმართებაჲ“ ი.-ე. 37,12; „შეწუა (თევზი) ტაფითა და წარიღო და მიუთუალა იგი კ ე ლ ა რ ს ა“ მ.ცხ.424r.
See also: საკელრო
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |