ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
კ კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კედ კევ კეთ კეი კეკ კელ კემ კენ კერ კეს კეტ კეფ კეც
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

კელობა

კოჭლობა:
 
„იგი კ ე ლ ო ბ დ ა ბარკლითა მით“ O, დაბ. 32,31; „ვიდრემდე თქუენ ჰ კ ე ლ ო ბ დ ე თ“ O, III მფ.18,21; „კ ე ლ ო ბ დ ე ს
ალაგთა მათთაგან“ ფს. 17,46; „ლომი კ ე ლ ო ბ დ ა ფრჴითა, რამეთუ აღესვა მას ჩნდჱ და შეუდგა წალაჲ“ სს. 367v.
See also: აღკელობება, მკელობელ-ი, მკელობარ-ი, მკელობრება
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9