( -
[

კა კბ კდ კე კი კლ კმ კნ კო კრ კს კუ კშ კც კჳ
კედ კევ კეთ კეი კეკ კელ კემ კენ კერ კეს კეტ კეფ კეც

კერაკ-ი

კერია, ცეცხლის ადგილი:
 
„კ ე რ ა კ ნ ი საცეცხლენი დგეს წინაშე მისსა“ I, იერემ. 36,22; „ცეცხლსა, რომელი იყო კ ე რ ა კ ს ა ზედა“
O, იერემ. 36,23; „დასხენით ეგე კ ე რ ა კ თ ა ზედა“ H—341,609.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9