კერია, ცეცხლის ადგილი:
- „კ ე რ ა კ ნ ი საცეცხლენი დგეს წინაშე მისსა“ I, იერემ. 36,22; „ცეცხლსა, რომელი იყო კ ე რ ა კ ს ა ზედა“
- O, იერემ. 36,23; „დასხენით ეგე კ ე რ ა კ თ ა ზედა“ H—341,609.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.