( -
[

გ- გა გბ გდ გე გვ გზ გი გლ გმ გნ გო გრ გუ გძ გჳ
გაბ გაგ გად გაე გავ გაზ გათ გაკ გალ გამ გან გაპ გარ გას გატ გაუ გაფ გაქ გაღ გაყ გაშ გაც გაძ გაწ გაჭ გაჯ გაჲ გაჴ

გამოუჩინებელ-ი

«უჩინო», უჩინარი:
 
„გ ა მ ო უ ჩ ი ნ ე ბ ე ლ ნ ი (უჩინონი გ) და დაფარულნი სიბრძნისა შენისანი გამომიცხადენ“ ფს. 50,8; „განაწესენ გამოჩინებულნი
და გ ა მ ო უ ჩ ი ნ ე ბ ე ლ ნ ი დაბადებულნი“ რიფს. 168,39. „თხრილ არიან ქუეშე კერძო გ ა მ ო უ ჩ ი ნ ე ბ ე ლ ა დ“ მრთ. D, ოქრ.-პეტრე და ელია 324.
Source: აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები). გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9