ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ლ: ლ[ ლა ლბ ლე ლვ ლი ლმ ლო ლპ ლტ ლუ ლხ
ლა- ლაგ ლავ ლაკ ლალ ლამ ლან ლარ ლას ლაქ ლაღ ლაშ ლახ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ლაშქარ-ი

«პატნეზი», სანგარი; ჯარი:
 
„მოგადგან შენ მტერთა შენთა ლ ა შ ქ ა რ ი“ ლ. 19,43; „გარე მოგადგა შენ ლ ა შ ქ ა რ ი“ I, ეს. 29,2; „მიავლინა...
ლ ა შ ქ ა რ ი დიდძალი“ ნრს. 76,3; „სიმრავლე სპარსთა ლ ა შ ქ რ ი ს ა ჲ, რომელთა დაებანაკა“ H—341,635.
See also: დალაშქრვა, სალაშქრო
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9