 |
 | |
ლეღუოვან-ი, ლეღოვან-ი, ლეღოან-ი
- „მოსრა ვენაჴები მათი და ლ ე ღ უ ო ვ ა ნ ი (ლეღოანი Շ) ფს. 104,33; „მოჭამენ ვენაჴნი თქუენნი და ლ ე ღ ო ვ ა ნ ი თქუენი
- და ზეთის-ხილოვანი თქუენი“ I, იერემ. 5,17; „ლ ე ღ ო ვ ა ნ ი შემცირდა“ O, 1,12.
See also: ლეღუ
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |