sukomorus, «ლეღუ»:
- „არქუთმცა ლ ე ღ უ ს უ ლ ე ლ ს ა ამას“ DE, —„ჰრქუათ ლ ე ღ უ ს ა ამას“ C, ლ.17,6; „წარბიოდა წინა და აღჴდა
- ლ ე ღ უ ს უ ლ ე ლ ს ა“ ლ.19.4.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.