ლიქნა

1. მოტყუება, შეგულიანება, ტკბილად უბნობა, ალერსობა:
    

   "ჰ ლ ი ქ ნ ა გუელმან ევას" მ. ცხ. 120r; "ჰ ლ ი ქ ნ ი მოღუაწეთა ჭამადთა მიმართ" მ.ცხ. 402r.

2. «ქენება», ხვეწნა, ალერსი, ფერება:
    

   "არასადა სიტყჳთა ლ ი ქ ნ ი ს ა ჲ თ ა (ქ ე ნ ე ბ ი ს ა ჲ თ ა Q) ვიყვენით, ვითარცა-ეგე თქუენ" I თეს.2,5; "ლ ი ქ ნ ი თ ა

   და ქადებითა სატანჯველთაჲთა" დ.დ. 127,20; "ნუ შეორგულდები შენ ლ ი ქ ნ ი თ ა მეგობართა შენთაჲთა" ანდ.-ანატ. 203,17;

   "არა თუ ლ ი ქ ნ ი თ რასა გეტყჳ შენ" ფლკტ.146,21.

   See also: მლიქნე
   Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.