«კლდე», «ქვა»:
- „ლ ო დ ნ ი გნსთქდეს“ C,—„კ ლ დ ე ნ ი განსთქდეს“ DE, მთ. 27,51; „აღჰმართენით ლ ო დ ნ ი ესე“ G, — „აღმართნე შენ ქ ვ ა ნ ი იგი“ M, II შჯ. 27.4.
Source: აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“. გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.