«დადგრომა», «მზერა», ლოდინი:
- „ე ლ ო დ ე თ აქა“ C,— „დ ა ა დ გ ე რ ი თ აქა“ DE, მრ. 14,34; „მ ე ლ ო დ ე ს (მ ი მ ზ ი რ დ ე ს Ⴀ) მე ცოდვილნი წარწყმედად“ ფს. 118,95; „წინა წარგჳძღუეს
- და გ უ ე ლ ო დ ე ს ჩუენ ტროადას შინა“ საქ. მოც. 20,5; „დადგეს და ე ლ ო დ ე ს“ ბაბ. 44,12; „ე ლ ო დ ა ზაქარიას“ ლ. 1,21; „თქუენ გჳრგჳნსა ე ლ ი თ ა ?“
- ანდ.-ანატ. 194,12; „მოყუასნი გ ე ლ ი ა ნ“ O, ქება 8,13; „წუთ გ უ ე ლ ო დ ე“ ვარ. 808; „მ ე ლ ი ს მე“ ი. მოც. 56,27.
Source: აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“. გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page