ლომ-ი leo:
- „ჴბო და ლ ო მ ი და ზუარაკი ერთად ძოვდენ“ I, ეს. 11,6; „ვითარცა ლ ო მ ი იზახებდეს“ O, ოვსე 11,10; გამოხლდა ლეკუთა მიმართ, ლ ო მ იქმნა და ისწავა ტაცებაჲ ნატაცებთაჲ.“ O, ეზეკ. 19,3.
Source: აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“. გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.