ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
ლ: ლ[ ლა ლბ ლე ლვ ლი ლმ ლო ლპ ლტ ლუ ლხ
ლოგ ლოდ ლოკ ლომ ლოპ ლოფ ლოშ ლოც
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

ლოშნა,ლოშა

ლოკა; თქვლეფა, ჭამა:
 
„ძაღლნიცა ჰ ლ ო შ ნ ი დ ე ს წყლულებათა მისთა“ ლ. 16,21; „სადა ლ ო შ ნ ი დ ე ს ღორნი და ძაღლნი სისხლსა ნაბუთესსა“ O, III მფ. 21,19; „მტერნი მისნი მიწასა ლ ო შ ნ ი დ ე ნ“
ფს. 71,•9; „ლ ო შ დ ე ს ძაღლნი სისხლსა მას“ O, III მფ. 22,38; „ლ ო შ დ ე ნ მიწასა ვითარცა გუელნი“ O, მიქ. 7,17.
See also: აღლოშნა, მოლოშნა
Source: აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)“. გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9