«ლაჴუროსანი»:
- „მშჳლდი და მ ა ზ რ ა კ ი აქუნდეს-ყე, უგბილ არიან და არა შეიწყალებენ“ pb., — „მშჳლდოსანნი და ლ ა ხ უ რ ო ს ა ნ ნ ი ურიდ
- არიან და არა შეიწყალებენ იგინი“ O, იერემ. 50,42.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.