
	ლექსიკონები Top 10 Feedback Login ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)

მაკუდინებელ-ი

სასიკვდილო, სიკვდილის მომტანი:

„სავსე გესლითა მ ა კ უ დ ი ნ ე ბ ე ლ ი თ ა“ იაკ. 3,8; „გულისწყრომაჲ მეფისაჲ — ანგელოზი მ ა კ უ დ ი ნ ე ბ ე ლ ი“ O, იგ. სოლ.
16,14; „იციან ყოველთა, თუ მ ა კ უ დ ი ნ ე ბ ე ლ ი არნ“ ფიზ. VI, 18; „შეჰრიან მას წამალი მ ა კ უ დ ი ნ ე ბ ე ლ ი“ მ. სწ. 277,24.

Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.