 |
 | |
მაბ მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაყ მაშ მაჩ მაც მაძ მაწ მაჭ მახ მაჯ მაჰ
მამასახლის-ი
«სახლისა უფალი»; წინამძღვარი მონასტრისა:
- "უწყოდა თუმცა მ ა მ ა ს ა ხ ლ ი ს მ ა ნ“ C, — „უკუეთუმცა უწყოდა ს ა ხ ლ ი ს ა უ ფ ა ლ მ ა ნ“ DE, მთ. 24,43; წარვიდა
- და უთხრა მ ა მ ა ს ა ხ ლ ი ს ს ა და დაჰრეკეს ძელსა და შეკრბეს ძმანი“ მ. ცხ. 177; „იყო ვინმე მ ა მ ა ს ა ხ ლ ი ს ი
- საკრებულოჲსა მონასტრისაჲ, რომელსა აქუნდეს მის ქუეშე ვითარ ორასნი ოდენ ძმანი“ მ. ცხ. 218r.
See also: სახლ-ი, სახელ-ი
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |