(

მა მბ მგ მდ მე
მაბ მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაყ მაშ მაჩ მაც მაძ მაწ მაჭ მახ მაჯ მაჰ

მამშჳდებელ-ი

დამაწყნარებელი, «მშჳდობის-მყოფელი»:
 
„არს ნეშტი კაცისა მ ა მ შ ჳ დ ე ბ ე ლ ი ს ა ჲ “ ფს. 36,37; „მე ვიყავ მ ა მ შ ჳ დ ე ბ ე ლ მათდა“ ფს. 119,7; „მრავალნი
მ ა მ შ ჳ დ ე ბ ე ლ ნ ი წარწყმიდნა“ O,—„მრავალნი მ შ ჳ დ ო ბ ი ს–მ ყ ო ფ ე ლ ნ ი წარწყმიდნა“ pb., ზირ. 28,14.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9