დამაწყნარებელი, «მშჳდობის-მყოფელი»:
- „არს ნეშტი კაცისა მ ა მ შ ჳ დ ე ბ ე ლ ი ს ა ჲ “ ფს. 36,37; „მე ვიყავ მ ა მ შ ჳ დ ე ბ ე ლ მათდა“ ფს. 119,7; „მრავალნი
- მ ა მ შ ჳ დ ე ბ ე ლ ნ ი წარწყმიდნა“ O,—„მრავალნი მ შ ჳ დ ო ბ ი ს–მ ყ ო ფ ე ლ ნ ი წარწყმიდნა“ pb., ზირ. 28,14.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.