(

მა მბ მგ მდ მე
მაბ მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაყ მაშ მაჩ მაც მაძ მაწ მაჭ მახ მაჯ მაჰ

მანგალ–ი

(მანგლისა) ნამგალი, «მღული»:
 
„მოავლინის მ ა ნ გ ა ლ ი“ DE,—„მოავლინის მ ღ უ ლ ი“ C, მრ. 4,29; „შჭრიდენ... ლახურებსა მათსა მ ა ნ გ ლ ა დ“ O, მიქია 4,3;
„(დაჭრენით) მ ა ნ გ ლ ე ბ ი თქუენი ლახურებად“ O, იოვ. 3,10; „მიმსგავსებულ არს ბარკალი ესე ჩემი მ ა ნ გ ა ლ ს ა მრუდსა“ Sin-11,257r.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9