( -
[

მა მბ მგ მდ მე მვ მზ მთ მი მკ მლ მმ მნ მო მპ მჟ მრ მს მტ მუ მფ მქ მღ მყ მშ მჩ მც მძ მწ მჭ მხ მჯ მჴ
მაბ მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაყ მაშ მაჩ მაც მაძ მაწ მაჭ მახ მაჯ მაჰ

მანკიერ-ი

გულმანკიერი, წყლით–მანკიერი.
ცუდი, ნაკლის მქონე, ავი, ავის მოხსენე:
 
„ყოვლისათჳს შეცოდებისა ნუ მ ა ნ კ ი ე რ ხარ მოყუსისათჳს“ O, ზირ. 10,6; „სახითა წრფელნი და უმანკონი და საქმით
მ ა ნ კ ი ე რ ნ ი და თავჴედნი“ მ. სწ. 266,12; „იყო ჯორი იგი... მ ა ნ კ ი ე რ ი და მათ არა იცოდეს სიმედგრე მისი
და ზნოანებაჲ მისი“ ი.–ე. 48,27.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9