( -
[

მა მბ მგ მდ მე მვ მზ მთ მი მკ მლ მმ მნ მო მპ მჟ მრ მს მტ მუ მფ მქ მღ მყ მშ მჩ მც მძ მწ მჭ მხ მჯ მჴ
მაბ მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაყ მაშ მაჩ მაც მაძ მაწ მაჭ მახ მაჯ მაჰ

მართუე

ნაშობი, შვილი, ბარტყი, «ყრმა», «ჴბო»:
 
„მ ა რ თ უ ე ნ ი მათნი (ჴარისა და დათჳსა) აღრეულად იქცეოდიან“ O, — „თანად იყვნენ ყ რ მ ა ნ ი მათნი“ pb., ეს. 11,7;
„განჰზარდენ მ ა რ თ უ ე ნ ი მათნი თჳნიერ შიშისა“ M, გამოზარდენ თუ ჴბონი მათნი გარე შიშისა“ pb., იობ 39,3; „ქათამმან
(მფრინველმან DE) შეიკრიბნის მ ა რ თ უ ე ნ ი“ მთ. 23,37; „შეჭამედ იგი მ ა რ თ უ ე თ ა ორბისათა“ O, იგ. სოლ.30,17;
„მ ა რ თ უ ე თ ა მათ დაჰკრტნნიან ძუელნი ფრთენი“ ფიზ. XI,12; და-თუ-უტევნეს კუერცხნი თჳსნი უნდილად,
მ ა რ თ უ ე თ ა ვერ გამოისხამს“ მ. ცხ. 197v.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9