- „მ ა რ ი ლ ო ვ ა ნ იყო იგი, რამეთუ მარტოჲ ესუა იგი დედასა მისსა“ გრ. ნოს.–კაც. აგებ. 206,27; „შეამკვენით
- მ ა რ ი ლ ო ვ ა ნ ნ ი იგი ტაბლანი თქუენნი ჴსენებითა მით თქმულთაჲთა“ ბ. კეს. ექუს.-დღ. 136,21; „იყო (წყალი)
- მ ა რ ი ლ ო ვ ა ნ ფრიად“ H—341,283. „რაჲსა უკუე უმეტესსა და უფროჲს ამისსა იქმან, რომელნი-იგი სხედან
- მ ა რ ი ლ ო ვ ნ ა დ და წერენ მიწასა ზედა“ ბ. კეს.-ექუს.დღ. 130,9.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.