«მხოლო», განცალკევებული, მარტოხელი:
- „გარნა მ ა რ ტ ო ჲ ღმერთი“ C, — „გარნა მ ხ ო ლ ო ს ა ღმერთსა“ DE, მრ. 10,18; „მ ა რ ტ ო ჲ იპოვა მუნ“ მთ. 14,23;
- „მიჰრიდა მერმე მთად კერძო მ ა რ ტ ო მ ა ნ“ ი. 6,15; „რამეთუ მ ა რ ტ ო არს და ქურივ“ ფლკტ. 148,1; „მ ა რ ტ ო ჲ
- ცხორებასა ჩუეულ არს“ ფიზ. XXXIII, 7; „ერი მ ა რ ტ ო ჲ დაემკჳდროს“ G, რიცხ. 23,9.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.