ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
მა მბ მგ მდ მე მვ მზ მთ მი მკ მლ მმ მნ მო მპ მჟ მრ მს მტ მუ მფ მქ მღ მყ მშ მჩ მც მძ მწ მჭ მხ მჯ მჴ
მაბ მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაყ მაშ მაჩ მაც მაძ მაწ მაჭ მახ მაჯ მაჰ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

მარტჳლ-ი, მარტჳრ-ი

მოწამე:
 
„თანა-შეერაცხა მ ა რ ტ ჳ ლ თ ა“ ბ. კეს.-40-თჳს 121,21; „განეწესე მ ა რ ტ ჳ რ თ ა თანა“ ფლკტ. 156,29; „მ ა რ ტ ჳ ლ თ ა
ჴსენებითა ვინ-მე განძღეს მ ა რ ტ ჳ ლ თ ა მოყუარე?“ ბ. კეს.40–თჳს 115,4.
See also: მარტჳლობა/მარტჳრობა/მარტჳრება, სამარტჳლე, სამარტჳრე
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9