 |
 | |
მაბ მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაყ მაშ მაჩ მაც მაძ მაწ მაჭ მახ მაჯ მაჰ
მარჩბივ–ი
«მრჩობლი», «ბორჯღლედი», ტყუბი:
- „ჰრქუა თომა, რომელსა ერქუა მარჩბივ“ ი. 11,16; „შეუპყრნეს მ ა რ ჩ ბ ი ვ ნ ი მისნი“ G,–„მ რ ჩ ო ბ ლ თ ა მისთა შებმა უყოს“ M, pb.,
- II შჯ. 25,11; „მეფე გაისაჲ დამოჰკიდა ძელსა ზედა მ ა რ ჩ ბ ი ვ ს ა“ G,—„მეფე გაისა დამოჰკიდეს ძელსა ბ ო რ ჯ ღ ლ ე დ ს ა“ M,
- ისუ ნ. 8,29; „იყვნეს მ ა რ ჩ ბ ი ვ ნ ი მუცელსა მისსა“ O, დაბ. 38,27.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |