( -
[

მა მბ მგ მდ მე მვ მზ მთ მი მკ მლ მმ მნ მო მპ მჟ მრ მს მტ მუ მფ მქ მღ მყ მშ მჩ მც მძ მწ მჭ მხ მჯ მჴ
მაბ მაგ მად მაე მავ მაზ მათ მაი მაკ მალ მამ მან მარ მას მატ მაუ მაფ მაქ მაღ მაყ მაშ მაჩ მაც მაძ მაწ მაჭ მახ მაჯ მაჰ

მარწუხ-ი

«მოსაჟღუნი», მაშა:
 
„დაბურონ... ბაზმაკნი მისნი და მ ა რ წ უ ხ ნ ი მისნი და მისაყოფელნი მისნი“ G, — „შებურონ... ორნი სანთელნი მისნი
და მ ო ს ა ჟ ღ უ ნ ი მისი და განსაჴოცი მისი“ pb., რიცხ. 4,9; „ნაკუერცხალი, რომელი მ ა რ წ უ ხ ი თ ა მოიღო
საკურთხეველისაგან“ I, ეს, 6,6; „მოიღეს წამალი იგი მ ა რ წ უ ხ ი თ ა შეპყრობილი“ x 282r.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9