«მარჯულ», მარჯვნით, მარჯვნისაკენ:
- „დაჯედ მ ა რ ჯ უ ე ნ ი თ ჩემსა“ მთ. 22,44; „დადეგ მ ა რ ჯ უ ე ნ ი თ ჩემსა“ ი. მოც. 88,40; „ნუ მიაქცევ ნუცა მ ა რ ჯ უ ე ნ ი თ,
- ნუცა მარცხენით“ O, იგ. სოლ, 4,26; „მ ა რ ჯ უ ე ნ ი თ... და მარცხენით შენსა“ DE,—„მ ა რ ჯ უ ლ შენსა და მარცხლ“ C, მრ. 10,37.
Source: აბულაძე ილია, „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.