( -
[

ბ- ბა ბგ ბდ ბე ბზ ბი ბკ ბლ ბმ ბნ ბო ბრ ბტ ბუ ბღ ბძ ბჭ ბჳ
ბგე

ბგერა, ბჭგერა

დიდი ხმა, «ოხრა», შრიალი, დგრიალი:
 
„დაიტყუელენ ჴელითა და ბ გ ე რ დ ი ფერჴითა“ ეზეკ. 25,6. „ესმა გოთოლიას ჴმაჲ ბგერისაჲ ერისაჲ მის“ IV მფ. 11,13;
„აჰა ეგერა ბ გ ე რ ა ჲ ფერჴთა უფლისა მისისათაჲ“ IV მფ. 6,32; „ბ გ ე რ ა ჲ განმაკრთობელი და ზულევაჲ კლდეთაჲ“ Ο, –
„ო ხ რ ა ჲ ფრიადი შთამოგორვებულთა ქვათაჲ“ pb., სიბრძ. სოლ. 17,18; „ბ გ ე რ ა ჲ ... მჴედართა“ მიქ. 1,13;
„ბგერაჲ ეტლებისაჲ“ მიქ. 1,13; „ეტლებისა ბგერაჲ ნაუმ 3,2.
Source: აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები). გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9