
	ლექსიკონები Top 10 Feedback Login ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)

ნად-ი

«შემწე», დამხმარე, «მიმზდური», დაქირავებული, მუშა:

„მის თანა ნ ა დ ნ ი“ О, — „შ ე მ წ ე ნ ი მისნი“ I, III მფ. 20,16; „იყო ვითარცა ქსელი ნ ა დ თ ა ჲ (ნ ა რ დ თ ა ჲ O) მოახლებული მოკუეთად“ I,— „ვითარცა ქსელი მ ი მ ზ დ უ რ ი ს ა,
მიახლებულისა გამოკუეთად“ pb., ეს. 38, 12; „ვაჲ... ნ ა დ თ ა მათ ეფრემისთა“ О,— „ვაჲ... მ ი ზ დ უ რ ნ ი ეფრემისნი“ pb., ეს. 28,1.

Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.