 |
 | |
ნაა ნაბ ნაგ ნად ნავ ნაზ ნათ ნაკ ნამ ნან ნაო ნაპ ნარ ნას ნატ ნაფ ნაქ ნაღ ნაყ ნაშ ნაც ნაძ ნაწ ნაჭ ნახ ნაჯ ნაჴ
ნავთ-საყუდელ-ი
(ნავთ-საყუდლისა) «განსასუენებელი», ნავთსადგური:
- „მ ი უ ძ ღ უ ა მათ ნ ა ვ თ-ს ა ყ უ დ ე ლ ს ა (გ ა ნ ს ა ს უ ე ნ ე ბ ე ლ ს ა Ⴀ) ნებისა მათისასა“ ფს. 106,30; „რაჲთა მივიწინეთ ნ ა ვ თ-ს ა ყ უ დ ე ლ ს ა მას მშჳდობისასა“ მსკ. 42,6;
- „მადლობითა წარჰგზავნიდეს მას ნ ა ვ თ-ს ა ყ უ დ ლ ი ს ა ყოველთაჲსა ქრისტჱსა“ შუშ. 51,10.
See also: საყუდელ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |